Harald L.G.J. Merckelbach (Valkenburg-Houthem, 1959) is een Nederlands rechtspsycholoog en studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht en is als hoogleraar verbonden aan de Universiteit Maastricht (UM). Van 2005 tot 2008 was hij decaan van de Faculteit Psychologie van de UM. Merckelbach trad in het verleden regelmatig op als getuige-deskundige in strafzaken. Hij was lid van de commissie-Deetman, die onderzoek deed naar seksueel misbruik binnen de Rooms-Katholieke Kerk. Hij is lid van de Adviescommissie Afgesloten Strafzaken. Hij schrijft een maandelijkse column voor de wetenschapsbijlage van NRC Handelsblad. Merckelbach is sinds 2007 lid van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen, en sinds 2015 van de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen. In 2013 werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Merckelbach deed onderzoek naar pseudoherinneringen en aanverwante verschijnselen (amnesie, valse bekentenissen). Hij liet zien dat fantasiegeneigdheid (fantasy proneness) mensen gevoelig maakt voor pseudoherinneringen. Hij toonde aan dat deze eigenschap ook een belangrijk facet is van de zogenaamde dissociatieve symptomen, wat patiënten met zulke symptomen kwetsbaar maakt voor pseudoherinneringen en iatrogene therapieën. Samen met collega’s vond Merckelbach dat dissociatieve symptomen verband houden met een verstoorde slaap-waakcyclus. Merckelbach verricht voorts onderzoek naar het veinzen van symptomen en hoe je dat met tests en taken kunt opsporen.

Bibliografie[bewerken]
1996 (samen met H. Crombag). Hervonden Herinneringen en Andere Misverstanden. Amsterdam
2005 (samen met M. Jelicic). Hoe Een CIA Agent Zijn Geheugen Hervond. Amsterdam
2011. De Leugenmachine: Fantasten, Echte Boeven En Patiënten In De Rechtszaal. Amsterdam
2017. Intuïtie maakt meer kapot dan je lief is. Amsterdam