Caroline de Gruyter (Zwolle, 11 september 1963) is een Nederlands journaliste, columniste en schrijfster. Zij studeerde Nederlandse taal en letterkunde aan de Universiteit Utrecht en is sinds 1990 werkzaam in de journalistiek. Sinds 1994 is ze actief als correspondent voor NRC in achtereenvolgens Gaza, Jeruzalem, Brussel, Genève en Wenen. Voor deze krant schrijft ze ook de column In Europa. Na een aantal jaar Midden-Oosten is ze sinds 1999 actief binnen Europa; ze heeft onder andere twee maal vijf jaar in Brussel gezeten. Voor haar journalistieke werk over de EU ontving zij meerdere prijzen. De Gruyter schreef twee boeken over het leven in de plaats waar zij op dat moment correspondent was, en een boek over de aantrekkingskracht van populisme in Europa.
Daarnaast is zij verbonden aan een aantal denktanks op het gebied van internationale betrekkingen. Haar journalistieke werk werd meerdere malen bekroond.
Ze is sinds 2013 medewerker van de internationale denktank Carnegie Europe, waar ze achtergrondartikelen over Europese politieke ontwikkelingen bijdraagt, en lid van de European Council on Foreign Relations. Het werk van De Gruyter is enkele malen bekroond. In 1992 kreeg ze de aanmoedigingsprijs Het Gouden Pennetje. Voor haar verslaggeving over de eurocrisis kreeg ze in 2012 de Anne Vondelingprijs. In 2013 en 2014 was ze genomineerd voor de Lira Correspondentenprijs, en in 2015 ontving ze de Heldringprijs.

Publicaties:
– Het koffiehuis van Mohammed Skaik (1997)
– De Europeanen (2007)
– Zwitserlevens (2015)